"Hafıza dediğin nedir ki? Sadece birer veri yığını. İster gerçek olsun ister hayal, o veriler seni sen yapar."
Peki ya bu verilerle oynanmaya başlanırsa? Kimliğin silinebilir bir koda dönüştüğünde, geriye senden ne kalır?
Karanlığın en zifiri anında, durdurulamaz bir tren dik bir yokuşa doğru hızla tırmanıyor. İçindekiler ya o karanlığa gömülecek ya da alevlerin içinden küllerini toplayacak. Türkiye’nin en başarılı, en tehlikeli ajanı Lavinya Arslan için zaman tam bir yıl önce, kalbini ve geçmişini gömdüğü o lanetli...
En büyük kalabalıkların içinde bile insanı yapayalnız bırakan o hissi hiç yaşadınız mı?Hayatın karanlık dehlizlerinden aydınlıklara çıkmaya çalışırken yanınızda herkesin var olduğunu sanmak, aslında hiç kimsenin olmaması acı bir gerçektir. İç dünyanızı yaşarken dış dünyanın müdahalesiyle aşksız kalan kalbin bir köşede asılı durması, sadece...
Ölüm, hissetmekten öte görülen ve duyulan bir histi, değil mi? Ölümün ne zaman geleceğini ve Azrail’in soğuk nefesini ne zaman hissedeceğimi bilemezdim ama o zaman geldiğinde anlardım, değil mi?Ben hiçbirini hissedemiyor veya duyamıyordum; bedenimin kontrolünü tamamen kaybetmiş, zihnimi ve bedenimi farkında bile olmadan madalyonun esiri hâline getirmiştim. Hem de yıllarca…Artık...
Ölüm, hissetmekten öte görülen ve duyulan bir histi, değil mi? Ölümün ne zaman geleceğini ve Azrail’in soğuk nefesini ne zaman hissedeceğimi bilemezdim ama o zaman geldiğinde anlardım, değil mi?
Ben hiçbirini hissedemiyor veya duyamıyordum; bedenimin kontrolünü tamamen kaybetmiş, zihnimi ve bedenimi farkında bile olmadan madalyonun esiri hâline getirmiştim. Hem de yıllarca…
Artık o günler geride kalmış ve bedenimin kontrolünü kazanmıştım. Otuz yıl geriden gelen bir düşmandan korkarak daha fazla saklanmayacaktım. Eğer biriyle bir şey yaşayacaksam veya birine karşı bir şey hissedeceksem bunların her biri kendi iradem altında olacaktı. Bana düşen görevse irademi kazanmak için Lunapark Katili’nden kurtulmaktı. Peki, kimdi bu Lunapark Katili?
Onu nasıl bulacağımı düşünmeme gerek yoktu. Onun beni bulacağından emindim. Bunun tek kötü yanıysa çiçeklerle bezenmiş rüyalarımın cehenneme dönüşecek olmasıydı.
"Hafıza dediğin nedir ki? Sadece birer veri yığını. İster gerçek olsun ister hayal, o veriler seni sen yapar."
Peki ya bu verilerle oynanmaya başlanırsa? Kimliğin silinebilir bir koda dönüştüğünde, geriye senden ne kalır?
Karanlığın en zifiri anında, durdurulamaz bir tren dik bir yokuşa doğru hızla tırmanıyor. İçindekiler ya o karanlığa gömülecek ya da alevlerin içinden küllerini toplayacak. Türkiye’nin en başarılı, en tehlikeli ajanı Lavinya Arslan için zaman tam bir yıl önce, kalbini ve geçmişini gömdüğü o lanetli...
En büyük kalabalıkların içinde bile insanı yapayalnız bırakan o hissi hiç yaşadınız mı?Hayatın karanlık dehlizlerinden aydınlıklara çıkmaya çalışırken yanınızda herkesin var olduğunu sanmak, aslında hiç kimsenin olmaması acı bir gerçektir. İç dünyanızı yaşarken dış dünyanın müdahalesiyle aşksız kalan kalbin bir köşede asılı durması, sadece...