Kuralsız İntikam Ateşi

“Geçmiş, bazen mutlu bir an, bazen acı bir tebessüm.
Bazı zamanlarda ise adı Hayal Kırıklığı…”
Şimal Çiçek
Yalanla dünyaya gelmiş ailesinin gerçek yüzünü ortaya çıkartmaya çalışırken, geçmişten kaçıp sığındığı limanda, özgür olmayı beklerken belki hayatın aşkını bulacak, belki de en büyük hayal kırıklığını yaşayacak.
Karan Vuslat
Geçmişin karanlık yüzünü aydınlatan o adam; Kuralsız, bütün kuralları yok ederek kendi kurallarını var eder fakat unuttuğu bir şey vardı: kendi kurallarını sadece kendi yıkacaktı. Geçmiş ve gelecek arasında kalırken belki de hayatın en büyük hayal kırıklığını yaşatacaktı.
Çiçek geçmişten kaçarak gerçeklerle yüzleşmeye karar verir. Kime ve neye inanacağını bilmeden kendini hiç de tahmin edemeyeceği gerçeklerin içinde bulur.
Çiçek, sıkışık kaldığı kafesinde özgürlüğe uçmak için kendi kanatlarını kullanır fakat unuttuğu bir şey vardı: Karan her zaman oradaydı. Kendini ararken kaybolduğu sokaklar onu hep aynı yere çıkaracaktır.
Çünkü Hayal Kırıklığı, kalbiydi.
Şimdi yalnızca Çiçek ve Karan değil, tüm sevdikleri için geçmişte hesaplaşma vaktidir.
Peki bu hesaplaşmadan kim başı dik çıkacaktır?
“Peki onu unutmayı istiyor muydun?”
“Belki de, evet.”
“Fazla can yaksa da.”